خدا آنلاینه

خدا تنها اسمی است

که هر وقت صدایش

کردم ، گفت :

جانم ...

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا ؟ بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا ؟ نوشداروئی و بعد از مرگ سهراب آمدی سنگدل این زودتر می خواستی حالا چرا ؟ عمر ما را مهلت امروز و فردای تو نیست من که یک امروز مهمان توام فردا چرا ؟ نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم دیگر اکنون با جوانان نازکن با ما چرا ؟ وه که با این عمرهای کوته بی اعتبار اینهمه غافل شدن از چون منی شیدا چرا ؟ شور فرهادم بپرسش سر به زیر افکنده بود ای لب شیرین جواب تلخ سربالا چرا ؟ ای شب هجران که یک دم در تو چشم من نخفت اینقدر با بخت خواب آلود من لالا چرا ؟ آسمان چون جمع مشتاقان پریشان می کند در شگفتم من ن

عاشقی جرم قشنگیست مرا دار نزن

شده ام عاشق تو عشق مرا جار نزن

ای که از راز دل عاشق من باخبری

عشق پنهان مرا تهمت انکار نزن

ما گنهکاریم ، آری جرم ما هم عاشقی ست

آری اما آنکه آدم هست و عاشق نیست ، کیست ؟

از بهلول پرسیدند : در قبرستان چه میکنی ؟؟

او در جواب گفت :

با جمعی نشسته ام گه به من آزار نمی رسانند

حسادت نمی کنند

دروغ نمیگویند

طعنه نمیزنند

خیانت نمی کنند

قضاوت نمیکنند

مرا به یاد سرای آخرت می اندازند

و بالا تر از همه اینها

اگر از پیششان بروم ، پشت سرم بد گویی نمی کنند...